Maas theater dans podium

Ben niet bang: Blog #2. Humor

Humor

We lachen wat af in de repetities van Ben niet bang.
We werken hard, maar misschien lachen we nog meer.

Humor relativeert. Het verzacht. Het geeft vrijheid. Aan de regisseur. Aan de speler. Het laat het kind in ons naar boven komen. Het brengt lucht en licht. Soms lijkt het alsof je met ‘humor’ meer durft zeggen dan met ‘het serieuze’. Omdat je ‘met humor’ kunt zeggen wat je te zeggen hebt, net zoals ‘met het serieuze’, maar je ‘met humor’ er nog stiekem bij vertelt: “ik zeg je de waarheid en toch zie ik je graag en eigenlijk is het allemaal niet zo erg en is dat ook de reden waarom ik je graag zie dus zeg ik het MET HUMOR”.

En soms wil je liever dat er geen humor aan te pas moet komen. Dat wat je zegt, gewoon is, wat je zegt. Zo ernstig als het er uitkomt. Dat “ik zie je graag” echt “ik zie je graag” betekent. Zonder relativering. Zonder uitroeptekens of vraagtekens.

Of “ik heb je gemist”.
Of “Ik heb aan je gedacht”.

Dan wil je dat die zinnen de lading dekken die ze hebben. En hoop je dat de ander diezelfde lading voelt. Door het uit te spreken zonder humor. Zonder tierlantijntjes.

Zo gaat het ook in onze voorstelling. Sommige scènes dragen humor in zich en hebben ‘een knipoog’, en andere scènes gaan we ‘dicht bij onszelf’ spelen. Omdat het dan ‘puur’ blijft. In de hoop dat het een beetje is, zoals in het echte leven. Ontroerend, serieus en humoristisch tegelijk.

Liefs en tot volgende keer!

Marieke