Maas theater dans podium

Voor je gaat

Welkom in het online magazine van de voorstelling Liefde. Test je kennis over liefde, ontdek de makers, bekijk de musical.ly’s van de spelers, plaats een liefdesboodschap en bekijk filmpjes.

Liefde (8-88 jaar)
In een uitbundig fysiek spektakel volgen we acht jonge performers op zoek naar liefde. Een groep kinderen die langzaam opgroeit, met vallen en opstaan. Alle seizoenen van de liefde komen langs: zonnig en stormachtig, sprookjes- en kalverliefde, wilde en verstilde liefde. Iedere leeftijd krijgt een eigen kleur. Dompel je onder in deze feestelijke en kleurrijke mix van knuffels, prinsen, Bollywood, hoge hakken, eerste zoenen, onhandige serenades en een wild waterballet.

Liefde is hartverwarmend danstheater op een uitbundig schoolplein, in een ontroerende disco en een spetterende balzaal.

Moniek Merkx over Liefde:

Van nerd tot ster
Kun je iets vertellen over de personages?
“Je ziet een innemende groep met allemaal verschillende types en persoonlijkheden, die langzaam ouder worden. De nerd transformeert tot een flitsende ster en een prinsessenmeisje wordt een dolende zoeker. De opschepper blijkt een klungel en het eeuwig lachende kind blijkt diep van binnen verdrietig. Kinderen kunnen zich daarin herkennen, het liefst in zoveel mogelijk personages tegelijkertijd.”

Feest vieren
Je neemt ons dus niet mee op een wit paard naar een kasteel, maar waar dan wel?
“Ik zocht herkenbare plekken waar mensen samenkomen zoals het schoolplein, een fietsenhok of een disco. Plekken met ongeschreven ontmoetingsregels en -rituelen, met alle onzekerheden en gedoe van dien. Aan het einde eindigen we in een nachtelijke balzaal. Het einde viert heel erg het groepsgevoel, de liefde overwint op het niveau van ‘wij met z’n allen, we dragen elkaar’. Tegen die tijd zijn alle bevroren harten hopelijk gesmolten. Er wordt ongecompliceerd feest gevierd en iedereen wordt weer kind.”

Antivries
Hoe moeten de bezoekers dit vasthouden als ze naar huis gaan?
“Meer glimlachen, zichzelf wat zachter maken, ontdooien. Eigenlijk is de voorstelling een soort antivriesprogramma. Die warmte, die mag een beetje doorstromen. Als je bij het zien van de voorstelling zou kunnen intunen op het gevoel van ‘we hebben elkaar nodig’, het wij-gevoel, dan denk ik dat het al behoorlijk goed gelukt is.”