Maas theater dans podium

Mauds dagboek, Alleen op de wereld, week 4

Stap 4 van het recept voor Alleen op de wereld: pak het script er weer bij.

In deze fase worden de teugels strakker aangetrokken. Moniek begint de dingen meer vast te leggen. Dat betekent voor de acteurs dat ze hun tekst moeten leren en kennen. De dansers proberen hun dans in de scène te passen. De muzikanten staan dienstbaar op hun moment te wachten. Dit is puzzelen. Wachten, geduld hebben. Honderd keer overgangen repeteren.

We werken veel aan het derde deel van het stuk. In dit deel trekt Remi door Frankrijk met zijn leermeester Vitalis, drie honden en een aapje. We lopen, sjokken, sukkelen, vallen in slaap terwijl we lopen en stellen ons voor dat het landschap van Frankrijk aan ons voorbij trekt. Soms glooiend en zonnig, soms donker, koud en mossig. De dansers hebben hun eigen manier van lopen. Ze draaien en vallen, of zakken plotseling in elkaar. Ik vind dat mooi om te zien. Vooral de concentratie die de dansers dan hebben. Djurre en Remco maken muziek bij de scene. Djurre met zijn gitaar en Remco met trekzak. Zij laten de tijd verstrijken en bepalen wanneer het dag en nacht wordt. Als we door een diep donker bos lopen tikt Remco zachtjes op het hout van zijn trekzak. Dan lijkt het net alsof er ergens in de verte een specht op een boomstam tikt…

Maar ik moet stoppen, we gaan weer beginnen! En het is ook niet leuk als ik alles verklap, dan is er niks meer aan als je komt kijken!

Oké, tot volgende week!

Maud