Maas theater dans podium

Nastaran Razawi Khorasani

Nastaran Razawi Khorasani (Iran, 1987) studeerde af aan de Toneelacademie in Maastricht als Theater Performer. Na haar afstuderen heeft zij onder andere gespeeld bij het Ro theater (Alize Zandwijk), Productiehuis Rotterdam en Maas theater en dans.

Bij theatergroep Max. speelde Nastaran in Nacht en Echt waar (regie Moniek Merkx). In 2013 en 2016 speelde Nastaran bij Maas in CASH (regie Floris van Delft). Voor haar rol ontving ze tijdens het Gala van het Nederlandse Theater 2014 een Gouden Krekel in de categorie meest indrukwekkende podiumprestatie. In 2015  was ze bij Maas te zien in Voorjaarsoffer (regie Moniek Merkx) en haar solo Play it back, waarmee ze op verschillende festivals in binnen- en buitenland stond (Oerol, Sziget Festival, 4+4 Days in Motion Praag, UHURU Festival in Zuid-Afrika). In seizoen 2016/2017 speelde Nastaran bij Maas in Liefde (regie Moniek Merkx) en nam zij deel aan het internationale uitwisselingsprogramma Residenties voor makers. Nastaran heeft samen met Davy Pieters haar eigen performance collectief KOBE. Met KOBE maken ze performances voor diverse scenes, van theater, museum, club tot festival.

In 2017 en 2018 maakt zij drie nieuwe stukken bij Maas in het kader van de Nieuwe Makers regeling van het Fonds Podiumkunsten: Solo van Nas en Jim, Uniform en Bye Bye Baby. Samen met Play it back vormt het een vierluik voor jongeren en jong volwassenen. De rode draad door alle stukken is de ‘zoektocht naar identiteit in tijden van digitale grenzeloosheid’.

Nastaran: “Ik maak zelf nog net deel uit van de nieuwe generatie die geboren is in het internet-tijdperk, waarin mogelijkheden onbegrensd lijken, zogenaamd niets ontoegankelijk is, maar waarin vaak ook een duidelijk moreel kompas ontbreekt om al die informatie te verwerken en te plaatsen. In de wankele zoektocht naar onszelf en onze plek in de wereld (met sociale media als ons wapen) manipuleren, copy-pasten, en customizen we onze identiteit richting een imago en zien we niet altijd even goed het onderscheid tussen authentiek en fake. Door ons gebrek aan houvast, overschreeuwen we onszelf vaak.”