Alleen maar alleeen / 8+

Er zijn dagen waarop ik fantaseer dat ik mijn eenzaamheid aan een touwtje knoop. Boven mijn hoofd laat bungelen als een ballon. Om door te prikken, los te laten of gewoon met een dubbele knop aan mijn pols vast te knopen zodat het nergens heen kan gaan en altijd bij me blijft.

In ALLEEN MAAR ALLEEN doet een groep performers allerlei pogingen om samen alleen te zijn. Ze dromen, huilen, fantaseren, worden boos op zichzelf en de wereld. Duwen elkaar weg en houden elkaar vast. Steken bergen zwavelstokjes af en laten het sneeuwen. Een warme fysieke voorstelling waar eenzaamheid en tweezaamheid zich steeds weer afwisselen. Want alleen is alleen maar alleen. En soms is dat precies zoals het moet zijn.

Lichtjes geïnspireerd op Het meisje met de zwavelstokjes gaat ALLEEN MAAR ALLEEN op zoek naar de troostende kanten van grote eenzaamheid. Met poëzie en veel dans ontstaat er een poging tot het tegenovergestelde van verdwijnen.
Alleen en met de ander.